klub7przygod„Klub 7 Przygód” był serią przeznaczoną dla dzieci i młodzieży w wieku 12-16 lat, w obszarze której publikowane były zarówno reportaże, jak i powieści oraz opowiadania polskich i obcych autorów. Pierwsze publikacje ujrzały światło w roku 1960, ostatnia w roku 1991. Serię wydawała warszawska „Nasza Księgarnia”.

Wśród wszystkich książek serii (ponad 200 publikacji, w tym kolejne wydania poszczególnych tytułów) znalazły się też historie fantastycznonaukowe, bądź fantastyczne. Były to min. „Bunt na Konszelfie 10″ (1980) oraz „Skąd nie widać Ziemi” (1984) Moniki Hughes, dwie książki z cyklu o przygodach małej dziewczynki Alicji Kiryła Bułyczowa („Podróże Alicji”, 1978 i „Było to za sto lat”, 1983), opowiadania Lwa Mogilewa „Człowiek ze stali” (1966), czy też radziecka powieść s-f dla młodzieży „Wenus – gwiazda zaranna” (1960) Konstantina Wołkowa.

bunt_na_konszelfieZ polskiej prozy fantastycznonaukowej również znalazło się kilka tytułów. Są to: „Bal na pięciu księżycach” (1981), „Królowa kosmosu” (1979) oraz „X-1, uwolnij gwiazdy!” (wyd. w serii: 1977, 1981) Bohdana Peteckiego, a także „Ci z Dziesiątego Tysiąca” (wyd. w serii: 1962, 1964, 1966, 1969), „Oko Centaura” (1964), „Mój księżycowy pech” (1970) i „Mister Di” (wyd. w serii: 1972 i 1978) Jerzego Broszkiewicza.

Szata graficzna i logo

Wygląd serii „Klub 7 Przygód” sprawiał, iż była to jedna z bardziej charakterystycznych serii na rynku wydawniczym powojennej Polski. Cechą wspólną (prócz znaku graficznego) były poprowadzone na powierzchni całej okładki linie proste łączące pewne punkty ilustracji. Czasem traciły one swą prostotę, przeobrażając się w elementy rysunku. Nie na wszystkich okładkach serii widniały takie linie (nie ma ich choćby na „Wielkiej zasadzce” Marka Rymuszki czy „Zakładniku szaleńca” Aleksandra Minkowskiego). Większość okładek zaopatrzona była w obwoluty, pod którymi, na gładkim tym razem kolorze właściwej okładki, widniało logo serii w prawym dolnym rogu.

czlowiek_ze_staliOkładkom oraz ilustracjom wewnątrz tekstu talentu użyczali niejednokrotnie znani artyści i rysownicy.
Byli wśród nich: Waldemar Andrzejewski („Małgosia contra Małgosia” E. Nowackiej), Bohdan Bocianowski („Bal na pięciu księżycach” B. Peteckiego), Tomasz Borowski („Było to za sto lat” K. Bułyczowa), Bohdan Butenko („Wakacje z duchami” A. Bahdaja czy w „X-1, uwolnij gwiazdy!” B. Peteckiego), Jerzy Flisak („Wielka zasadzka” M. Rymuszki), Ryszard Grach („Bunt na Konszelfie 10″ i „Skąd nie widać Ziemi” M. Hughes), Kazimierz Hałajkiewicz (twórca min. okładek do innej znanej serii „Fantastyka-Przygoda”; tutaj twórca ilustracji w „W myślach, w sercu…” S. Platówny), Jerzy Heintze („Kosmiczny sekret Lutego” A. Minkowskiego), Julita Karwowska („Ząb Napoleona” A. Minkowskiego), Hanna Kohlmann-Kaczubska („Piraci z Wysp Śpiewających” A. Bahdaja), Elżbieta Krotkiewska („Ci z Dziesiątego Tysiąca” J. Broszkiewicza), Zbigniew Łoskot („Sposób na Alcybiadesa” E. Niziurskiego czy też w „Ty pójdziesz górą…” M. Ziółkowskiej), Jolanta Marcolla („Zagubieni w tundrze kanadyjskiej” F. Mowata), Krystyna wenus_gwiazdaMichałowska („Błękitni z latającego talerza” A. Minkowskiego), Jan Młodożeniec („Oko centaura” J. Broszkiewicza), Daniel Mróz („Człowiek ze stali” L. Mogilewa), Hanna Pstrągowska-Dubiel („Podróże Alicji” K. Bułyczowa), Gabriel Rechowicz („Mister Di” J. Broszkiewicza), Zbigniew Rychlicki („Zakładnik szaleńca” A. Minkowskiego, okładka do „Ci z Dziesiątego Tysiąca” J. Broszkiewicza), Ewa Salamon („Długi deszczowy tydzień” J. Broszkiewicza), Marian Stachurski („Agaton Sax i porwany Mister Lispington” N.O. Franzena), Anna Stylo-Ginter („Lato w Peyreloube H. Courdier), Włodzimierz Terechowicz („Mój księżycowy pech” J. Broszkiewicza, „Ślady białego księżyca” S. Kowalewskiego), Krzysztof Tur („Przekleństwo grobu Wikinga” oraz „Zagubieni w tundrze kanadyjskiej” F. Mowata), Krystyna Witkowska („Wenus – gwiazda zaranna” K. Wołkowa), Krystyna Wojciechowska („Królowa kosmosu” B. Peteckiego) i wielu innych…

Logo serii „Klub 7 Przygód” przedstawiało twarz z profilu wpisaną w kwadrat o mocno zaokrąglonych rogach z charakterystycznym napisem KLUB SIEDMIU PRZYGÓD.